Wedstrijdverslag 2010
Veel records gesneuveld tijdens 3e Zaanse Schansloop
Tijdens de 3e Zaanse Schansloop heeft de organisatie een record aantal deelnemers kunnen begroeten. Liepen er vorig jaar nog 368 lopers mee, dit jaar stopte de teller pas bij 539. Van hen liepen er 123 de 5 kilometer en 416 de 10 kilometer uit.
Het zonnetje schijnt, er waait een dun windje en rond het St Michaël College wordt het drukker en drukker. De organisatie is bezig met de laatste voorbereidingen en bij de inschrijftafels worden de rijen langer en langer.
Extra startnummers moeten aangerukt worden om elke deelnemer van een startnummer te kunnen voorzien. Ja, het is druk. Gezellig druk. Als de lopers richting start gaan en de balans opgemaakt wordt zijn er ruim meer dan 500 inschrijvers.
Bij de start van de 10 km wordt het steeds drukker. De snelle lopers staan een eindje voor de start te praten of lopen nog wat warm. Zij willen bij de start vooraan staan. Sonja van Hattum , de speaker van dienst geeft aan dat er nog 5 minuten te gaan zijn tot de start. Langzaam maar zeker wordt het tijd om alle lopers achter de startlijn te krijgen. Iedereen wordt verzocht om richting start te gaan en zich achter de startlijn op te stellen.”Nog 1 minuut” geeft de speaker aan en de starter doet nog een poging om de voeten achter de startlijn te krijgen. Sonja overhandigd de megafoon aan de starter en die geeft het commando “Op uw plaatsen” en schiet om 11:00 uur de 10 kilometer lopers weg. Niet lang daarna vormde zich een lang langzaam uitrekkend lint over de Zaanse polderwegen.
Speaker en starter stappen op de fiets en fietsen zo’n 300 meter terug richting St. Michaël College waar de start van de 5 km plaatsvindt. Daar staan de lopers al vol spanning te wachten op hun startschot. Precies 5 minuten na het eerste schot klinkt het tweede en laatste van de dag. De 5 kilometerlopers zetten zich in gang en de achtervolging wordt ingezet op het langzaam uitdijende lint dat voor hun loopt.
Sonja gaat richting finish en zal de rest van de loop de atleten ‘binnenpraten’. De starter is starter af en gaat fotograaf spelen op de Zaanse Schans. Dat hij niet de enige is die foto’s neemt is te zien in de verschillende fotoalbums, met samen ruim 200 foto’s, die via deze site te zien zijn.
De eerste loper die de fotograven tegenkomen is Richard Douma, de junior van AV Zaanland die de 5 km gaat winnen in een wedstrijd- en parcoursrecord bij de junioren en de senioren. De eerste vrouw die ze voor hun lens krijgen is Rianne Breedijk die gegangmaakt door haar vader naar de eerste plaats toeloopt op de 5 km.
Bo Westrik en Talitha Bos lopen zij en zij over het parcours en na 5 km is het Bo die net eerder over de finish gaat en de snelste jeugdloopster op deze afstand wordt.
De verkeersregelaars en de lopers hebben door een wegafsluiting in de buurt meer auto’s langs zien komen dan voorgaande jaren. Helaas hadden er lopers af en toe last van het verkeer.
Als de vijf kilometerlopers nog steeds langskomen op de Zaanse Schans komt daar een loper aan waarvan de snelheid toch even wat hoger ligt dan dat van hen. Hugo de Haan, de leider in de 10 km loop, snelt over het parcours op weg naar de finish en een nieuw parcoursrecord. Dave Baars en Jork Geraets volgen als de nummers twee en drie. Nog meer vijf en tien kilometerlopers passeren en één daarvan is Corine Nelen, de vrouw die onderweg is om het wedstrijd- en parcoursrecord te verbeteren bij de vrouwen.
Voor de mensen bij de drinkpost, bemand door inwoners van de Prinsenstichting, zit het werk er bijna op. Zij hebben weer met veel enthousiasme de lopers voorzien van een bekertje ‘sloot’water. De trommelaars op de Zaanse Schans, die de lopers muzikaal begeleiden, gaan nog even door met trommelen. Op een gegeven moment slaat het publiek op de trommels en zijn de trommelaars het publiek.
Verkeersregelaars komen voorzien van linten/borden en vlaggen langs fietsen over de Schans, het einde van de loop is in zicht.
Ruim 5 kwartier na het eerste startschot loopt de laatste loper richting finish, geblesseerd begonnen aan de loop maar toch weet hij in 1:16:55 de finishlijn te passeren.
Bij de finish wordt door de vrijwilligers begonnen met het afbreken van het finishgebied en in het St Michaël College wordt gewerkt aan de uitslag.
Als het langzaam maar zeker rustiger wordt in de kantine van het St. Michaël College nog even teruggekeken op de loop en terwijl een deel van de vrijwilligers een hapje en een drankje nuttigen wordt een cheque t.w.v. € 1500,00 overhandigd aan een afgevaardigde van de zaanse molen, het goede doel van dit jaar.
Als alles opgeruimd en schoongemaakt is gaan de deuren dicht, het gebruikte materiaal gaat terug naar waar het hoort en gaat iedereen naar huis.
De fotograven en het wedstrijdsecretariaat zijn nog niet klaar, duizenden foto’s moeten nog op het web gezet worden en de uitslagen verwerkt. De fotograaf van de krant, gecharterd om foto’s van de prijsuitreiking te maken, moet zijn foto nog indienen maar er wordt gekozen voor een foto van José Pietens. José schrijft een stukje bij de foto of maakte de foto bij het stukje. Hoe het ook is, de dinsdag na de loop stond er een leuk stukje met foto van haar in de krant.
Er zal nog wel even nagepraat gaan worden over de loop, wat ging er goed, wat kan beter/anders, wat was het lekker weer etc.
Heel veel dank aan de vrijwilligers, de sponsors, de weergoden en natuurlijk de lopers die deze loop tot een succes gemaakt hebben.
Allemaal tot ziens op zondag 9 oktober 2011 bij de 4e Zaanse Schansloop?!
Tien, Tien,Tien
10 oktober 2010, nog nèt niet om 10 over 10 was het weer zover. Voor de 3e keer de Zaanse Schansloop. De voorbereidingen hiervoor waren al begonnen op 11 oktober 2009 om een uur of één.
Claudia had dit jaar de organisatie vanwege drukke werkzaamheden binnen groep 4 kunnen overdragen aan een bekwaam groepje mensen. Gerrit, Vincent, Andries en Dirk hadden een groot deel van de organisatie op zich genomen.
Of het evenement in 2010 ook weer een succes zou worden? Henk had op 9 oktober om 19.15 uur nog een mailtje gestuurd met de mededeling dat er tot die tijd 177 deelnemers waren ingeschreven… Ik vond dat nogal tegenvallen.
Op zaterdag business as usual, er werd er gewoon gelopen, loopgroep 4 splitste zich in tweeën: de marathonners gingen een vlammende tien lopen op het parcours van de Zaanse Schansloop en de overige lopers gingen een loopje langs de rand van het Twiske lopen. Het weer was schitterend, al keuvelend werden 15 makkelijke kilometers weggelopen. Els, Annemieke, Linda en…zouden zondag aan de Zaanse Schansloop meedoen. Tijdens ons loopje zagen we Gerrit al richting Zaanland rennen voor de nodige voorbereidingen voor de dag van morgen.
Terug bij Zaanland stond de Lutobus al voor de deur. Gerrit en Paul Ridder waren al druk in de weer om alle spullen in de bus te laden. Na de zaterdagmorgenkoffie gingen we in de kantine nog even de tasjes vullen die worden uitgereikt bij de Finish van de Zaanse Schansloop. Na twee jaar oefenen blijken we geroutineerd genoeg om in no time alle tasjes te vullen. Als een geoliede machine liepen we langs de tafels om sultana’s en folders in de daarvoor bestemde tasjes te doen. Ik hoor ons, toen de meeste folders opraakte, nog zeggen “stop maar hoor, we hebben nu wel genoeg”. Wat kan een mens zich vergissen!
Al vroeg waren de vrijwilligers van groep 4 met aanhang in de weer om alles klaar te zetten en te regelen. Bij binnenkomst meldde iedereen zich bij overallcoördinator Dirk. Vincent loopt als een dolle in de rondte om alles geregeld te krijgen. Als Andries komt met zijn volgeladen bus worden snel de diverse posten ingericht: dozen met tasjes worden uitgeladen, pannenkoekentafels opgebouwd, bloemen en uiteraard de klompjes worden klaargezet. Gauw naar de plek voor de drankpost om daar de tafels, bekers en drank neer te zetten.
De inschrijving zou om 9 uur beginnen, iedereen was er klaar voor. Het liep niet direct storm, maar na een kwartiertje stond het vol aan de inschrijftafel, na een half uur stond de hele kantine vol met lopers. Dit bleef zo tot kort voor de start! Vele malen werden er flinke pakken met inschrijfformulieren naar het Zaans Museum gebracht waar Marc en Henk als een dolle aan het inkloppen waren. Er kwamen zelfs extra startnummers aan te pas. Oorzaak opname in de loopklassementen van AVZ EN Lycurgus? Geen andere wedstrijdjes in de buurt? Het mooie weer? Het schitterende parcours!!! De enthousiaste vrijwilligers!!! Wie kan het ons vertellen? Gaat de Zaanse Schansloop ten onder aan het eigen succes?
Toen de vrijwilligers van de Prinsenstichting even na negen uur binnenkwamen, dachten de inschrijvers nog even met lopers van doen te hebben. Ietwat twijfelend om zich heen kijkend zochten zij naar een punt van herkenning. Toen zij Claudia in het vizier kregen, werd al gauw alle schroom afgegooid, werden handen geschud en spontaan HighFives uitgedeeld. Claudia deelt rugzakjes uit, waar ze allemaal erg blij mee zijn. Mooi om te zien wat een plezier deze mensen bij de Zaanse Schansloop hebben (vorig jaar schitterend in beeld gebracht door ManbijtHond).
Vanaf een uur of half elf vult zich het fietspad langs de Leeghwaterweg met lopers en inlopers. Regelmatig loop ik als voorfietser van de 5KM nog even door het startvak om te zorgen dat er geen mensen voor de 10KM in het verkeerde vak staan en blaas af en toe op mijn fluitje om geïrriteerde fietsers door te laten. Lopers en fietsers: het wordt nooit wat samen (behalve bij een triatlon of de fietsestafette van groep 4). Ik denk dat ik wel zo’n 50 lopers heb doorgestuurd; lezen blijft moeilijk, aan parcourskennis doet men blijkbaar niet, men vertrouwd gewoon op de verkeersregelaars van de organisatie!
Ik vraag aan Richard Douma, de winnaar van vorig jaar, wat hij denkt te gaan lopen. “Ik doe een beetje rustig aan” zegt hij nog om vervolgens na het startschot als een dolle achter mij aan te rennen. Aan het einde van de Leegwaterweg ligt hij al een dikke honderd meter voor. Bij de eerste bocht slaat Jeroen er met zijn leerlingen lekker op los (drumstel!). Duizendpoot Claudia staat er te multitasken: verkeer regelen, aanmoedigen en fotograferen (om vervolgens naar de finish te racen om binnenkomers te noteren en bloemen uit te reiken). Al gauw zitten Richard en ik in het staartje van de 10KM. Met de fluit in de mond probeer al fietsbellend ruimte te maken op de Engewormer. Als we de Kalverringdijk/Zaanse Schans opdraaien ben ik een privébegeleider van Richard. Concurrentie is er niet, voorsprong is wel meer dan 400 meter.
Nadat ik Edwin bij de finish heb afgeleverd fiets ik terug het parcours op om ook de eerste dame, Rianne Breedijk nog even te begeleiden naar een vrije doorloop. Daarna ging ik op zoek naar de mevrouw die bij de inschrijving vroeg of haar zuster haar op de fiets kon begeleiden; het is haar eerste wedstrijd en ze loopt op therapeutische basis en heeft behoefte aan begeleiding omdat ze anders in paniek kan raken en kan gaan hyperventileren. Ik had bij de inschrijving aangegeven dat in het begin meefietsen lastig zou worden, maar dat als het rennersveld wat uit elkaar gelopen was, het wel zou moeten kunnen. Ik zag hen op de Schans en vroeg of het goed ging. Het ging prima! Toen ze voorbij waren hoorde ik iets in de trant van “Nou dat is aardig hè dat ie speciaal even komt vragen of het goed gaat”. Later bij het finishvak zie ik haar binnenkomen en vang haar op. Ze is kapot en laat zich over de finish op haar knieën vallen in het gras. Ze is misselijk van de inspanning, maar meld met een kleine glimlach trots dat ze het toch maar mooi geflikt heeft. Ze heeft bloemen ontvangen en ik leid haar langs de tasjes, zorg dat ze wat te drinken heeft en zet haar naast de pannenkoekenstand op een stoel om bij te komen. Mooi persoonlijk succesje voor die dame!
Ondertussen begeleid Jan op de 10KM Hugo de Haan naar zijn Zaanse Schanstrilogie (?). Wederom blijkt deze loper een klasse apart. Volgens Jan heeft Hugo wat met de concurrenten gespeeld en hoefde hij niet tot het uiterste te gaan. Verder ook hier de bekende namen bij de eerste finishers.
Na 1 uur 16 minuten fietst Jack glimlachend met de laatste loper over de finish. Door het onverwacht grote aantal lopers zijn er geen klompjes, tasjes, drinken, sinaasappels en pannenkoeken meer voor de laatste lopers. De dame van de Kraai (pannenkoekenleverancier) geeft nog aan dat ze juist dat erg vervelend vindt, omdat de mensen die zo lang onderweg waren dit het hardste nodig hadden….
Gauw wordt alles opgeruimd en netjes achtergelaten. In de kantine heeft Ineke inmiddels een heerlijke lunch voor de medewerkers geregeld. Hier hebben we juist weer veel over. Elly verdeelt de restjes onder de achtergebleven lopers. Ondertussen doet Vincent het dankwoord en geeft de sportieve hoofdsponsor nog even het woord. De cheque wordt dit jaar overhandigd aan de voorzitter van de Zaansche Molen. Er zullen zeilen voor de wieken van worden gekocht. Er wordt nog geopperd om hier het logo van AVZ op te laten zetten. De Zaansche voorzitter deed alsof hij dit niet had gehoord.
Na nog even met zijn allen te hebben opgeruimd kon de voorbereiding voor de 4e Zaanse Schansloop beginnen….
Het was weer een waar loopfestijn, en (eenmaal over de finish) alleen maar lachende gezichten.
Ik denk dat Andries, Gerrit, Vincent en Dirk blij waren dat het over was maar zij verdienen een groot compliment. Uiteraard ook een compliment aan alle andere vrijwilligers, ik denk dat we met zijn allen weer een hoop mensen een leuke dag hebben bezorgd.
Louis Schrijvers, dinsdag 12 oktober 2010
